همگی قضیه ی تبریک پست قبل رو بیخیال شید . همین الان داشتم با حامد حرف میزدم ! حدس بزنین چه اتفاق خوبی افتاده که انقدر تبریک داره ؟!

حامد مهندسی شیمی دانشگاه شریف قبول شده !!!

امسال ۸۰٪ سهمیه ی بومی بوده . واسه همین خیلی از اونایی که رتبه شون خوب بوده یا تهران قبول نشدن یا به خاطر اینکه بد انتخاب رشته کردن ...

حالا میرسیم به حامد خودمون

راستش خودش بیشتر مکانیک میخواست اونم دانشگاه تهران . ولی الان میگه اینجوری خیلی بهتر شد . چون کسی که مهندسی شیمی میخونه در واقع همون مهندس مکانیکه که چند واحد هم شیمی گذرونده . تازه آینده ی شغلیش هم خیلی عالیه ! علاوه بر همه ی اینا از مدرسه شون دو نفر دیگه هم همین رشته همین دانشگاه قبول شدن ، و یکی از بهترین دوستاش هم دوساله که داره تو این رشته تحصیل میکنه !

تازه ، همیشه از اینکه همه چی عوض میشه میترسید . آدمای جدید ، محیط جدید ، مشکلات جورواجور ، تنهایی ، ... از این چیزا ! ولی الان دیگه خیالش راحته . میگه آینده جلوی چشام روشن شده !

دیگه نمیگم حامد ! محمد خیلی برات خوشحالم ! انقدر که انگار خودم قبول شدم ! اصلا نمیدونم چجوری باید احساسم رو بیان کنم !

هزار بار تبریک ! از ته دل آرزو میکنم از این به بعد تو زندگیت موفق باشی ، همینطور که تا حالا بودی .

بهت افتخار میکنیم !

قربونت

حدود 5 يا 6 سال پيش وبلاگي داشتم با نام اتفاق ساده . آن روزها دوستان بسيار خوبي داشتم . به پيشنهاد يكي از آن دوستان تصميم گرفتم مطلبي به سبك آن روزها بنويسم . وبلاگم جمعه شب ها به روز مي شد و اتفاقات مهمي را كه در طول هفته ي گذشته براي من پيش آمده بود در بر مي گرفت

شاید شما مجموعه ماجراهای آقای کا رو خونده باشید . یا شایدم مثل من طرفدار پر و پا قرص صفحات کودک و نوجوان ایران جمعه بوده باشید . همون روزنامه ای که مانا نیستانی ، فارغ التحصیل رشته ی معماری از دانشکده ی هنرهای زیبای دانشگاه تهران سردبیرش بود .

اون موقعی که داشتم ایران جمعه رو می خوندم و به مطالب و کاریکاتوراش می خندیدم حتی فکرشم نمی کردم که چند هفته بعد خبر دستگیری مانا رو بشنوم . حتی بعد از بهت اولیه هم نتونستم بفهمم منظور از کاریکاتور توهین آمیز چیه ! حتی نمی تونستم یه ارتباط منطقی بین کاریکاتوری که شاید مثلش خیلی تو ایران جمعه ( که شامل چهار صفحه مطلب طنز و کمیک استریپ بود ) منتشر شده بود ، با راهپیمایی مردم و دستگیری مانا برقرار کنم !

آخه آدمای مومن ! اگه قرار به ناراحت شدن و قاطی کردن به خاطر یه کاریکاتور که بدون هیچ منظوری کشیده شده بود که با توجه به عکسی که ضمیمه کردم که مربوط میشه به 16/10/84 ما خوزستانیا یا به طور اختصاصی آبادانیا باید خیلی زودتر از اینا خون اون بنده خدا رو تو شیشه می کردیم !!!

شاید باورتون نشه ولی واسه خود من و خانواده م که کلی با ایران جمعه انس گرفته بودیم هنوزم جای خالیش تو جمعه های خسته کننده خالیه . جای خالیه سهیل و سارا ، چ.س.م.خ ، گارفیلد ، هاگار ، معرفیه فیلم ، معرفیه کتاب ...

من تا همین چند وقت پیش در مورد همه ی ترک ها یه قضاوت می کردم . تا اینکه با چندتاشون دوست شدم و دیدم نه ، همشون بی منطق نیستن . بالاخره هر جایی خوب و بد داره . ولی هنوزم نظرم راجع به هر ترکی که از این حرکت حمایت کرده و می کنه  تغییری نکرده .

پ.ن :

۱)  این مطلب شاید خیلی دیر و خیلی ناچیز ، ولی ادای دینی به مانا بود که خیلی وقت بود ذهنم رو مشغول کرده بود .

۲)  اگه کسی دوست داره یه کم بیشتر با سهیل و سارا آشنا بشه تو کامنتا بگه . تا مدرسه ها شروع نشده  می تونم صفحه ی اول یه ایران جمعه رو با بیشترین کیفیتی که برام ممکنه براتون بفرستم .

امیدوارم روزگار همیشه به کامتون باشه !